vrijdag 30 juni 2017

Splendid Fairy-wren

Splendid Fairy-wren
Vanmorgen uitgeslapen, mocht ook wel na zo’n lange reis. Daarnaast is het ook nog even wennen aan de omschakeling in tijd.
De eerste actie was het wachten op de koffer, die ze gisteren in Singapore hadden laten staan. Keurig op de afgesproken tijd werd de koffer vandaag bezorgd.

Het is een bewolkte dag met soms een plens regen, maar toch tussen de buien door naar buiten. Ook hier geldt dezelfde spelregel als in Nederland, als je niet naar buiten gaat, zie je niets.
Zo ook hier. Al diverse vogelsoorten, die we tijdens eerdere vakanties gezien hebben in Australië, kom ik vandaag weer tegen. 

Singing Honeyeater

Australian Raven

Magpie-Lark
De mooiste soort van de dag is de Splendid Fairy-wren. Een prachtig blauw vogeltje, die mooi afsteek tegen zijn omgeving. De dag is weer geslaagd. Zeker als er later op de dag nog een White-faced Heron een aantal kikkers wist weg te werken. Iedere duik in het water leverde een kikker op. 

White-faced Heron
Was eigenlijk al te donker voor een foto, maar met een hoog ISO lukte het om dit feestje vast te leggen.


Maar ook bijtjes zijn leuk om op de foto te zetten. Mogen ook mee op de blog.

In avond overleg over de trip die we gaan maken naar de Kimberleys. Een hele tocht. Heen en terug zo’n 7000 kilometer. Veel rijden, veel zien, veel doen, veel beleven en heel veel foto’s maken.

donderdag 29 juni 2017

Vier op een rij


Annemarie staat keurig om half acht voor de deur om ons weg te brengen naar Schiphol. Het is niet druk op de weg en rond achten zijn we op Schiphol.

Vier op een rij is een kinderspel en dat was het niet vanmorgen op Schiphol. Het is inmddels bekend dat het aantal passagiers nog steeds in aantallen toeneemt.

Vandaag was het weer zo’n dag. De eerste rij was voor de balie van Singapore Airlines. Niet zo’n grote rij, maar net als in de supermarkt, je staat altijd in de verkeerde. En dan zijn er van die reizigers voor je, die of ets vergeten zijn, of iets te veel bij zich hebben. En dat houdt op.

De tweede rij was voor de veiligheidscontrole. Daar hebben ze het volgende op gevonden om je op voorhand te ontmoedigen. Een mooi bord met het opschrift “vanaf hier 24 min.”
Lijkt de Efteling wel, maar dan anders.
Als enge afleiding staren we een tijdje naar Jochem Linzen, die met zijn cameraploeg reizigers staan op te wachten, voor een mooi verhaal op de TV.

Op naar de derde rij. Die viel mee. De Marechaussee is vervangen door de computer. Leg het paspoort neer, ga op de gele voetstappen staan en kijk vriedelijk, maar toch dringend naar de camera. Ja, de bril is nog een obstakel, maar met een extra, spontaan brandende sfeerverlichting wordt ik toch als Huibert H. de Rooij herkend en gaat het licht op groen en het poortje open.

Nog één te gaan. Rij vier voor de gate van Singapore Airlines. Business, kinderen en ouden van dagen eerst en dan wij maar weer mee sjokkend met de rest.
Vervelend als het vliegtuig dan nog een uurtje bij de gate blijft staan, omdat we er vervolgens toch nog 12 uur in blijven zitten, voordat we in Singapore landen.


Het is een vrij nieuw toestel en zo goed als tot de laatste plaats bezet. Kennelijk vindt men het niet nodig dat je gemakkelijk zit in een vliegtuig, tenzij je je portemonnee trekt. In het nieuwe toestel zijn de stoelen krapper dan in de oudjes.

Op de luchthaven van Singapore stappen we bijna direct over van het ene naar het andere vliegtuig. Gelukkig is het vliegtuig niet vol en kunnen we een vrije plek opzoeken. Nog even lekker kunnen slapen en na een vluchtje van zo’n vijf uur landden we veilig in Perth.

Wachten op de koffer. De koffer van Riet is snel gevonden nu nog wachten op mijn koffer. Ergens wordt er iets omgeroepen. ‘Please Mr jeuberderouche visit informationdesk’. Mijn koffer komt niet tevoorschijn en Riet denkt dat mijn naam werd omgeroepen. En natuurlijk heeft Riet gelijk.
Mijn koffer is in Singapore blijven staan en wordt morgen afgeleverd.
Namens  Singapore Airlines excuus en voor het ongemak krijg ik 150 dollar in mijn hand gedrukt.

Jenny en Peter staan ons op te wachten. De zon schijnt en het is lekker weer om buiten te lopen.

banksia
Komende week Perth opnieuw verkennen. Daarna richting het noorden.
Kon het niet nalaten om toch al even een rondje te lopen.
Wel leuk, de eerste vogel die ik op de foto zet is de New Holland Honeyeater.

New Holland Honeyeater

woensdag 21 juni 2017

Watt en Halfwatt.

Torenvalk ( wat een ogen) bijna volwassen
Zo vlak voor de grote vakantie zou het wel leuk zijn, om een paar Torenvalkjes van dichtbij te zien. Het gaat erg goed met de kasten en als het nog even doorgaat heeft Johan dit jaar meer dan honderd jonge Torenvalkjes geringd, binnen zijn werkgebied.

Torenvalk , half volwassen

Nu heeft hij wel een behoorlijk groot gebied in Midden Nederland en zijn het iedere keer weer afstanden rijden van kast naar kast.

Torenvalk juveniel
Dit keer niet op donderdag op de woensdagavond gezet. Johan, Bas en Erik begonnen met de torenvalkenkast naast de groente tuin van mijn broer in Montfoort. 


In de kast wonen naast hun ouders vijf Torenvalkjes. Ze zijn nog klein en hebben nog wel een paar weekjes nodig voordat ze uit kunnen vliegen.

vijf Torenvalkjes
In een emmer komen ze met Erik mee naar beneden om ze te ringen. Een ijzeren ring en een kleurring, om ze met de kijker zo af te kunnen lezen.




de uilenman
Toch wel een mooi begin van de avond. Vijf jonge valkjes. Deze zijn nog te klein om van zich af te bijten. Het is eigenlijk meer knabbelen dan bijten wat ze doen.

balanceren
Na een flinke rit door het groene hart op naar de volgende nestkast. Toevallig prachtig gecamoufleerd door de klimop, die over de kast heen groeit. Een hele toer om in de kast te komen en de jonge er uit te halen.



De jonge zijn al flink groot. De veren richting volwassenheid zijn al zichtbaar door het dons heen. De klauwen zijn ook wat sterker en bijten kunnen ze ook al aardig.
Mooie vogels. De vier Torenvalkjes krijgen ook hier de nodige ringen voordat ze teruggaan in de kast.

Ringen



De vogels gaan terug de kast in en een ouder die in de buurt rondhangt kan weer voor ze gaan zorgen.
En waarschijnlijk zijn er in het groene hart voldoende muizen om al die hongerige magen van de rovertjes te blijven vullen.


Wegen



Op naar de laatste kast van vanavond, ook dit keer op een boerderij. Twee Torenvalkjes in de kast en twee Torenvalkjes kijken vanuit de boom op ons neer. Flink inzoomen met de camera en de kleurring is af te lezen. 


Kleurring aflezen


Het is een valkje afkomstig uit de kast, die aan de boom hangt. In de kast nog twee valkjes en het lukt om er één te vangen. Deze krijgt een extra meetbeurt en van de andere vogels wordt van afstand de ring afgelezen.


Torenvalk


even nameten

Een leuke avond. Negen vogels geringd en vier zo goed als volwassen Torenvalkjes kunnen terug melden.

toezicht vanuit de boom
Een leuke wetenswaardigheid. Als jonge torenvalkjes belaagd worden gaan ze in de verdediging door op hun rug te gaan liggen en flinke trapbewegingen  maken.
De uilenman, zoals Johan ook wel genoemd wordt, vult tevreden zijn lijsten in.
Overigens valt het ringen van uilen en roofvogels wel onder de categorie topsport.
Sjouwen met ladders. Flink klimmen en balanceren.
En het is een heel verschil of je een winterkoning of een buizerd, Torenvalk of uil in je handen hebt. Zowel snavel als klauwen kunnen behoorlijk van zich af bijten en trappen of vastgrijpen.

donderdag 15 juni 2017

De politie is tevreden

Politiebureau Leidsche Rijn
Vorig jaar huisden er een familie Scholekster op het dak van het politiebureau Leidsche rijn. Veel geschreeuw, zeker toen de eieren uitkwamen en de pulletjes verdedigd moesten worden tegen de boze buiten wereld.
Onder hun familieverblijf, of wel een kuiltje tussen de kiezelstenen, stonden de auto’s van de politie als spiegels in de zon. Door de spiegeling leek het net of er nog veel meer scholeksters in de buurt waren en schijnaanvallen werden uitgevoerd op de daken van de auto’s.
Daar was men niet blij mee. Een aantal voertuigen liepen flinke krasschaden op.
Maar ja, de natuurwet verbied het weghalen of verplaatsen van nesten en jonge vogels.
De politie geadviseerd om dit jaar aanvang van het broedseizoen linten te spannen op het dak. En zo gebeurde. De scholeksters stelden al die linten niet op prijs en verplaatsen zich naar een andere vleugel van het gebouw en maakten daar hun nieuwe nest. (15 mei 2017)

nest scholekster
Wel leuk, het mannetje van het stel is vorige jaar op hetzelfde dak geringd door het VRS De Haar.
Natuurlijk laten de scholeksters ook nu behoorlijk van zich horen als er onraad is. 


Maar hun nieuwe uitvalbasis gaat nu niet direct over de auto’s, waardoor er geen schade ontstaat aan deze voertuigen.


Vandaag 15 juni 2017 met Tijs weer het dak op. Twee eieren lagen nog in het nest, maar even verderop liep al een flinke jonge Scholekster. Ook deze kreeg een paar mooie kleuringen en misschien zien we hem volgend jaar weer terug op het dak van het politiebureau.


een stevige metalen ring
Jammer dat er vermoedelijk maar één ei is uitgekomen. Volgens Tijs gaat het dit jaar minder goed met de scholeksters en hebben de meeste paartjes maar één jong kunnen grootbrengen. 
Ben benieuwd of dit beeld een landelijke trend is en er nog een verklaring voor komt.

Meten
De ouders houden toezicht



zondag 11 juni 2017

Demonstreren

Een eigen poster
Nee, we zijn nergens tegen.
We willen juist laten zien waar we mee bezig zijn in- en rond Haarzuilens. En dat kan dan mooi, tijdens de Landdag 2017 van Natuurmonumenten Haarzuilens.
Voor deze gelegenheid de ringtafel opgezet in de vlindertuin en de netten uitgezet op het naastliggende terrein. 

Even  schaapsherder spelen
Voordat de netten open kunnen, moeten eerst nog de schapen verdreven worden naar een ander  weiland. Zou erg vervelend en kostbaar zijn als ze dwars door de netten lopen.

Maurice en Suze aan het ringen
Het is warm, in de vlindertuin. De parasol geeft een klein beetje schaduw, net voldoende voor de gevangen vogels.
Normaal zijn we voor zonsopgang al actief in het veld. Dit keer mocht het een paar uurtjes later zijn, en even voor 10.00 uur stonden onze netten open. De Landdag zelf begon officieel om 11.00 uur
Niet onvermeld mag blijven dat we als deelnemer aan deze Landdag, van Natuurmonumenten een prachtige poster hebben gekregen om de bezoekers op de aanwezigheid  van het vogelringstation de Haar te wijzen. ( zie eerste foto)

De Merel, het jonge bezoekertje mag wel even voelen hoe zacht de veren zijn

Het Winterkoninkje, bijna het kleinste vogeltje in Nederland
Tot onze verbazing vangen we, ondanks het vreemde tijdstip en de warmte op de dag meer dan twintig vogels. 
Een klein Winterkoninkje, maar ook een grote Merel.
Een krijsende Kleine Karekiet.
Een van zich af pikkende Grote Bonte Specht en twee schreeuwende Gaaien.
Leuke soorten om aan de bezoekers te tonen. 

Als de vogel zich goed voelt kunnen er wel even wat foto's gemaakt worden

Gaai


Ook een bepaalde veer wordt gemeten.
aan het aantal lichtblauwe streepjes valt af te lezen of het een vrouw of man is

Gaai

Beter een knijper dan een vinger

Gaai
Helemaal mooi als je zo’n vogel van dichtbij mag bekijken en er nog foto’s van kan maken, of zelfs even mag aanraken.

Udo geeft uitleg over het ringen

Kleine Karekiet

Kleine Karekiet

Daar zijn pleisters nodig

Grote  Bonte Specht, juveniel
Heeft van de kersen gesnoept

Grote Bonte Specht

Prachtige staart.
Staartveren werden vroeger gebruikt in de dartsport
omdat deze veren keihard zijn


Grote Bonte Specht
VRS De Haar heeft op deze dag goed kunnen uitleggen,  waarmee ze bezig zijn en waarom vogels geringd worden.

Even een pootje meten


Wil hem loslaten ?
Opletten ik zet hem in je hand ... en weg


Vlindertuin

De natuur is meer dan alleen vogels