zaterdag 16 december 2017

Onder de regenboog

De Regenboog

Aan het eind van de regenboog zou een pot goud staan, maar dat was te ver weg.
Die pot haal ik later wel op.
Een ander feit is, dat de regenboog meestal te zien is tijdens de combinatie van zon en regen. 
Nu dat was meerdere keren het geval op deze werkdag in de natuur bij Haarzuilens. 
Even een mooi zonnetje en vervolgens een bak regen of regen en hagel.
Maar goed het is ook december.

op weg naar de klus


Dus vanmorgen op de fiets richting het kantoor van Natuurmonumenten. Zag ik nu dat het glad was of leek het maar zo ?
Het was glad. Zowel Henk als Roy waren op de fiets flink onderuit gegaan.

knotten




Met een groep vertrekken we richting de knotwilgen. Een flinke wandeling door de drassige grasvelden. Het knotten valt mee. De meeste knotwilgen staan aan de andere kant van de slot en zijn dus niet van  ‘ons ‘.

een tak uit de sloot halen
soms gaat het goed en soms niet

de laatste dikke tak is voor Roy


Na het knotten door neer de elzenbomen. 
In het kader van landschapsbeheer moeten er een aantal omgezaagd worden. 

Elzenproppen
Een stevige klus, zelfs iets te groot voor deze dag. 
Nog twee bomen laten staan voor de woensdagploeg






De bomen, gemerkt met stip. worden met handzagen omgehaald en daarna in stukken gezaagd en opgestapeld.
Er wordt hard gewerkt, maar ja Roy heeft toegezegd dat er aan het einde van de dienst chocolademelk met slagroom en een stuk kerststol voor ons klaarstaat.






Moe en nat fiets ik weer richting huis.
In de regen bij de Haarrijnseplas staan enkele vogelaars.
De ijseend moet in de buurt zijn vermoed ik. En ja hoor, ik zie deze voor onze regio, bijzondere eend in de plas. 

IJseend
Ik kon nog net wat foto’s maken, voor het ook hier weer de regen met bakken naar beneden kwam.

Eenmaal thuis liet de zon zich even zien. .  .  .   gevolgd door de volgende bui regen.

zaterdag 18 november 2017

Maurice en het bokje

Maurice en het bokje
Ik moest even nadenken over een pakkende kop. Deze is niet echt spectaculair. Maar ja. Maurice schiet een bokje, dat is het niet. Maurice op de bok, zou niet goed voor het beestje zijn. Dus maar simpel Maurice en het bokje. Dit keer geen vier maar één.

sleepnet
Op zaterdag, de maandelijkse klus-dag voor Natuurmonumenten, in de miezerregen, druk bezig met het knotten van de wilgen langs het fietspad.
Belt Maurice of ik een half uurtje kan helpen, in een poging om bokjes te vangen. De afspraak wordt gemaakt en de groep knotters mogen van Roy, de boswachter, mee om te kijken en ondertussen van een koffie-breek te genieten.

2 man trekken het net, 1 man pakt het opvliegend bokje
Omdat Erik zich ook meldt, kan ik aan de zijlijn blijven en dit keer wel wat foto’s maken van het vangen van het bokje. Over de greppel een sleepnet van vijfentwintigmeter breed en tien meter lang.
De snippen vliegen al snel vooruit weg de lucht in. Een bokje blijft tot het laatste moment stil tussen het groen verborgen, om vervolgens geschrokken op te vliegen. Bij snel reageren lukt het verolgens om het bokje te vangen.

Een bokje

Bokje in de wind
Niet dat Tijs afgelopen week sneller was, maar het is gewoon deze keer wat stiller en zijn er minder aanwezig. 

toeschouwers



Toch leuk dat er één bokje gevangen wordt en Maurice deze kan laten zien aan de groep vrijwilligers. Onder dit toezicht krijgt het bokje een ring om en wordt gemeten en gewogen.






De smartphones komen tevoorschijn en er worden een aantal foto’s gemaakt. Voor de meesten is dit de eerste keer dat ze zo’n vogel van dichtbij kunnen zien, of er zelfs voor de eerste keer van horen.

En weer vrij de natuur in.



Na deze educatieve onderbreking, het bokje weer snel terug in de natuur en wij weer snel aan het werk met knotten, ook al miezert het weer van de regen.

woensdag 15 november 2017

Een kwartet.

Een kwartet Bokjes
Krijg ik van Tim dit appje toegestuurd
“Huib, heb jij zin en tijd om woensdag met mij en Tijs poging te doen wat bokjes te vangen met een sleepnet ?”
Natuurlijk maken we daar tijd voor. Lijkt wel of we gaan vissen op zee daar wordt ook wel een sleepnet gebruik. Om tien uur bij het kantoor en Wilma heeft inderdaad de koffie klaar. 

Donkere gedeelten zijn de greppels met water
Op tijd aanwezig, maar de heren komen niet opdagen en rond tienen een belletje,
” we zijn al in het veld kom je nog”.
Op de fiets richting het veld waar Tim en Tijs al bezig zijn een enorm net uit te rollen.

Bokje

Ringen Bokje
De bedoeling is om het net over de natte greppel te slepen. Als er dan een bokje opvliegt, vliegt hij tegen het net en kan vervolgens gepakt worden.
Het net, van een behoorlijk oppervlakte, wordt door Tim en mij voort getrokken.
Een flinke klus, vooral omdat het net diverse keren blijft haken achter een stevig struikje of tak.
Tijs loopt achter het net aan, om de bokjes te pakken als ze zich laten zien onder het net.
Jammer geen foto’s van deze activiteit. Slepen en fotograferen gaat niet samen.


Met het boek in de hand de leeftijd vaststellen
De watersnippen gaan er snel vandoor, voordat het net zelfs in de buurt is, maar de bokjes blijven tot het laatst zitten en vliegen inderdaad pas op, als het sleepnet over de graspollen  rond hen gaat.
Een enkel bokje weet toch te ontsnappen, maar een kwartet bokjes laat zich verrassen en worden gevangen. Niet slecht voor de eerste poging met het sleepnet. En in slechts een uurtje tijd.






Zowel voor Tijs als voor Tim is het de eerste keer dit jaar dat ze weer een bokje in de hand hebben. Het boek moet er dan ook aan te pas komen om de leeftijd te kunnen bepalen.
Verder wordt zoals gebruikelijk alle maten weer genomen en geregistreerd.

Bokje
Tot slot nog even een fotomomentje om dit speciale kwartet op de foto te zetten.

Tijs, Tim en het kwartet




En weer vrij de natuur in.