zaterdag 26 november 2016

Ik hou van vogels

Grote Bonte Specht
Ja, dat had ik al eerder gehoord van Suze, dat ze van vogels hield en graag een keertje mee wilde naar het ringen van de vogels. Dus direct een afspraak gemaakt voor de zaterdagmorgen.
Tenminste als het weer mee zit. En de afgelopen tijd zat het weer niet mee. Het waaide te hard of was te nat om de netten open te zetten.

Onder belangstelling van de leden van het IVN
Maar de voorspelling was, wel wat kou en nachtvorst, maar verder droog, weinig of geen wind en een zonnetje.
Het was droog, maar vroor nog de hele ochtend ondanks een helder zonnetje. Maar gelukkig kun je je daar op kleden.

Wegen
Om zeven uur gingen de netten open en daarna werd alles klaargezet. Naast Suze, die vandaag als gast kwam, was er in de morgen ook een flinke groep natuurliefhebbers van het IVN aanwezig.
De eerste ronde door de kooi gelopen met Suze. Als eerste meldden zich een Koolmees en een Pimpelmees. Driftige vogeltjes, die flink van zich af kunnen bijten.  Het Koolmeesje haalde de ringtafel. Maar het Pimpelmeesje wist onderweg stiekem uit het zakje te ontsnappen.  Suze schrok van het wegvliegen van de pimpel. En echt waar, lag niet aan ons, maar aan de kwaliteit van het zakje. (Door Tijs die ook even langs kwam voor vertrek richting de Sovon-dag, direct uit de roulatie genomen.)

Grote Bonte Specht
Langzaam werd het steeds drukker rond onze tafel en hadden Tim en Maurice het druk met het beantwoorden van alle vragen.
Nadat de groep compleet was gaf Tim aan de IVN deelnemers een rondleiding door de Eendenkooi, onder tussen ging het vangen en ringen gewoon door en konden ook de natuurliefhebbers nog genieten van de bijzondere vogels van de dag.

Er valt heel wat te vertellen  over de Grote Bonte Specht

Toch prachtig om een Grote Bonte Specht van dichtbij te kunnen bekijken en vervolgens er nog een perfecte uitleg over de vogel te krijgen door Tim.

rui en vetgehalte

Het werk gaat door
Suze was onder de indruk, van de schoonheid van de natuur.
Die ontzettend kleine Winterkoninkjes, met toch zoveel tekeningen in het verenpatroon. 

Staartmees
Een Staartmeesje met zijn mini snaveltje en keurig bijgewerkte wenkbrauw. 

Vuurgoudhaantje
De allerkleinste, het Vuurgoudhaantje en zijn broertje het Goudhaantje. 

Tim - Ringmus - Maurice
1 kj of >1 of VG

Roodborst
Tjiftjaf


Pimpelmees, Koolmees, Ringmus, Roodborst en Tjiftjaf, prachtige vogeltjes.

Suze,  heel voorzichtig 
Heel even een Vink vasthouden, wel spannend en heel, heel voorzichtig, een belevenis.

IJsvogel
Uitsmijter was vanzelfsprekend de IJsvogel. “ Ik heb deze vogel nog nooit in het echt gezien en toch al een aantal keren naar de IJsvogel opzoek geweest en nu zie ik hem zelfs van dichtbij”. Even later  geeft de IJsvogel nog even een showtje  weg door er als een blauwe lichtflits, vliegensvlug vandoor te gaan.

IJsvogel
Lekker om weer eens met plezier rond te lopen in de natuur. Als er dan ook nog eens erg mooie soorten over de tafel gaan is het een dubbel feestje.



En de vrijdag ook nog een paar uurtjes op pad geweest, waarbij nog eens vier Watersnippen uit het net gehaald werden en geringd. Was overigens waterkoud door de opkomende wind, maar met een leuk resultaat.

Dat verdient een fotootje

Watersnip, vol in de wind
Kortom de vogels verdienen weer een blog.

zaterdag 5 november 2016

C04 en de Turdus pilaris

Kramsvogel
Krijg je op de vrijdagavond een belletje van Maurice. ‘Ik ben geslaagd en mag nu zelfstandig gaan ringen als C04”
“Geweldig Maurice, gefeliciteerd. Zet een stukje op de website “
Maar goed waar het natuurlijk om ging was dat Maurice graag zaterdagmorgen wilde gaan ringen, maar dat behalve ik, er niemand beschikbaar was om te assisteren.  Nu doe ik het graag en was het geen straf om vanmorgen vroeg op de fiets richting de CES te rijden.

Maurice en zijn 1ste zelfstandig geringde Staartmees


De eerste zelfstandig gevangen en geringde vogeltjes waren een compleet elftal Staartmeesjes. Dat blijven van die leuke kleine vogeltjes, die al kwetterend in groepjes van struik naar struik vliegen en dus ook als elftal het net in vlogen. 


Een deel was al bij ns bekend als bewoners van het gebied ( terug vangst) en een deel kwam voor het eerst op de tafel.




Rondom ons heen vlogen ook, maar nu van boomtop naar de boomtoppen verderop een grote groep Kramsvogels.
Van de ruim tweehonderd Kramsvogels liet zich er toch één zich vangen.


Nu was dit voor Maurice, onze C04, geen nieuwe soort.
Tijdens het ringers examen had hij er al enkele gevangen.


Voor onze CES locatie was dit wel een nieuwe soort en zelfs voor Tijs een nieuwe soort.
Tijs die voor een andere afspraak toch nog even langs kwam, mocht van Maurice de Kramsvogel ofwel de Turdus pilaris ringen.






Met 34 vogels en 11 soorten, een leuke ochtend samen met de C04.
Bijna alle lijstersoorten lieten zich vangen.

Kramsvogel

Merel

Koperwiek


zaterdag 29 oktober 2016

Jubileum in Cothen

Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior
Zaterdag 29 oktober 2016 te 20.00 uur
De Sint-Petrus en Pauluskerk
Kerkweg 9, 3945 BM Cothen

Het concert, samen met het plaatselijk vrouwenkoor EIGEN WIJS .

En met ondersteuning van de natuurhoornblazers,
Eduard Lachi en Erick Jan Kaljee bij ons nummer “Jager Chor”. 


 De presentatie was in handen van Bert Landman.

De mannen van het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior waren op tijd en met een mooi koor aanwezig voor de generale repetitie, samen met het koor Eigen Wijs. 


 Al tijdens de generale repetitie druppelden de eerste bezoekers binnen.

Nadat het geheel op elkaar was afgestemd, verdwenen via de zijdeur uit de kerk, om vervolgens via de achteringang in consistorie uit te komen, waar de koffie met een koekje klaarstond.

Bij terugkomst in de kerk, zat de kerk nagenoeg vol.
En met applaus werd het dameskoor en het politiekoor ontvangen.
  

 Eigen Wijs liet zich eerst horen. Het koor had een leuk en verrassend programma.
  

 Een kerk en Excelsior, daar hoort  echt mannenkoor muziek bij zoals “My Lord what a morning”
En als de mannen dan ook nog eens goed kijken, kan Michel de Valk er echt een feestje van maken.
Voor de pauze reikte de burgemeester van Cothen, namens de Koning een lintje uit.


  Tijdens de pauze had Michel de Valk een geanimeerd gesprek met Antoon Vernooij.
  

 Heel lang geleden kreeg Michel tijdens zijn muzikale opleiding les van Antoon Vernooij.

Na de pauze mocht Excelsior de tweede helft openen.
  

Bijzonder was de ondersteuning met jachthoorns bij ons nummer Jager Chor.
  

 De dames volgden met een aantal vrolijke nummers.
  

Gezamenlijk werd afgesloten met : The day you sang this song, The Rose , You raise me up,  
 
Wim Kalksma, tijdens zijn laatste optreden
Een stukje van het concert is terug te zien en te horen via de volgende link : https://youtu.be/sbKIwMLeYYk

zondag 23 oktober 2016

Een beetje vorst, een beetje mist, een beetje zon en goud in het net

Vuurgoudhaantje


Het voelt niet echt koud, maar het heeft in de nacht wel iets gevroren.
 

Over het land ligt een witte waas. 

De waterdruppels in het net zijn ijs geworden. Wachten op het zonnetje voordat alle netten open kunnen. Heel voorzichtig komt er een zonnetje in de mist tevoorschijn.

Roodborstje nieuwsgierig kijkend naar het ringen
Naast de Roodborstjes, zijn het de Goudhaantjes en de Vuurgoudhaantjes die zich laten zien in het net. 
En het zijn van die leuke kleine vogeltjes, zo gedetailleerd en kleurrijk, met maar een gewichtje van rond de vijf gram.
De (Vuur)Goudhaantjes krijgen een ringetje (2mm) van maar 0,04 gram. Dit gewicht is dus zo laag, dat de vogeltjes er geen last van hebben.

Vuurgoudhaan

Goudhaantje, man en vrouw
 GOUDHAANTJE




De goudhaan is Europa’s kleinste vogel. Van snavel tot staartpunt meet hij slechts 8,5 cm, en ze wegen vaak niet meer dan 5 gram! Het is een zangvogel die vooral te vinden is in naaldbossen met lariksen en sparren. Ook al komen er grote aantallen goudhaantjes voor in ons land, ze worden in de broedtijd niet vaak gezien. Ze leven namelijk vooral in de toppen van naaldbomen. 


Hun aanwezigheid wordt meestal verraden door hun liedje of roepjes van hoge tonen; ‘zrie-zrie-zrie’. Door de hoge tonen zijn ze helaas minder goed te horen voor oudere mensen waarbij het gehoor wat achteruit is gegaan. Ze leven in groepjes en trekken vaak op met mezen. 


Goudhaantjes kunnen ontzettend tam zijn en vooral in de trektijd als er duizenden in ons land neerstrijken zijn ze zo met voedsel zoeken bezig dat je ze soms bijna aan kunt raken.



Klein, mosgroen vogeltje met een opvallende gele kruinstreep met zwarte zijbanen. Wat ook opvalt is het zwarte kraaloog in een witgrijs gezicht. Ze vliegen vaak rusteloos door het (naald)bos, af en toe stil hangend. Het mannetje kenmerkt zich door een duidelijke felle oranje veeg in de gele kruinstreep.


Goudhaantjes hebben een voorkeur voor naaldbos, in het bijzonder sparrenbos. De dichtheden zijn dan ook het hoogst waar veel sparrenbos te vinden is, zoals op de Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug en in Drenthe. Broedt hier in een komvormig nest dat met haren en veertjes is bekleed van april tot juni. In twee legsels worden elk 7-13 eieren gelegd. Na 14-17 dagen komen de eieren uit, nog 17-22 dagen later kunnen de jongen vliegen. Hierna worden de jongen nog 12-18 dagen door de ouders gevoed met Geleedpotigen. Over het algemeen aangepast aan kleine soorten zoals springstaarten (Collembola), bladluizen (Aphidoidea), kleine motten (Lepidoptera) en kleine spinnetjes (Araneae).


VUURGOUDHAANTJE


De vuurgoudhaan lijkt op een goudhaan, maar met nog fellere kleuren. De kruin- en zijkruinstrepen zijn ongeveer gelijk, maar de vuurgoudhaan heeft een contrasterende witte wenkbrauwstreep en daaronder een gitzwarte oogstreep door het oog heen. Dit geeft aan de kop van dit bijzonder kleine vogeltje een vurig uiterlijk. Het mannetje heeft in plaats van geel een geheel fel oranje kruinstreep. Maar naast het verschil in uiterlijk maken zang, biotoop, trekgedrag en leefwijze hem eigenlijk tot een totaal andere vogel.


Naast de gele kruinstreep geflankeerd door een zwarte zijkruin, heeft de vuurgoudhaan ook nog een spierwitte wenkbrauwstreep, een zwarte oogstreep en daaronder weer een witte veeg. Mannetjes zijn bovendien veel makkelijker te herkennen doordat de middenkruinstreep donker oranje is, bijna tegen het rode aan. Tot slot, als het te zien is, heeft de vuurgoudhaan een fraaie geelgroene kraag rondom zijn kop.


De zang is (subtiel) anders dan bij goudhaan: versterkend (crescendo) en versnellend, maar ook erg hoog. Het mist de herhaling die bij goudhaan duidelijk aanwezig is. Roep van vuurgoudhaan is hoog; een geoefend oor kan de verschillen horen met de goudhaan. Versnelt, verhoogt en is wat rauwer.

Broedvogel voornamelijk in de oostelijke helft van Nederland, vanaf half april. In twee legsels worden elk 7-11, soms 12 eieren gelegd, in een 3-laags nest van veren, mos en twijgjes. Het nest wordt vaak gemaakt in een conifeer, of anders klimop of jeneverbes. Broedduur 14-15 dagen, waarna de jongen 20 dagen in het nest doorbrengen, en zodra ze uitgevlogen zijn nog ongeveer 14-15 dagen gevoed worden door de ouders.


VOGELTREK
Korte-afstands trekker, maar vroeger (eind augustus/september) dan goudhaan (oktober/ begin november). Er zijn nauwelijks goede gegevens over de trekbewegingen van vuurgoudhaantjes beschikbaar. De herkomst van vuurgoudhanen die door Nederland trekken is niet bekend. Het is waarschijnlijk dat dit voornamelijk Deense en Duitse broedvogels zijn, maar broedvogels uit oostelijker gelegen landen is zeker niet uitgesloten. Wintergast in vrij klein tot vrij groot aantal, ook in west-Nederland. Zeker in milde winters kunnen vuurgoudhanen in behoorlijke aantallen in Nederland blijven, vaak dichter bij bewoonde wereld, en zoeken ze gemengde mezengroepen op.
(Bron : vogelbescherning )