zondag 8 januari 2017

De Grote Gele

Grote Gele Kwikstaart
Nee, geen groot glas bier tijdens de nieuwjaarsborrel van de VRS De Haar op de CES locatie.
Daar was het te koud voor. Hete gluhwein en warme chocolademelk doen het beter in de kou.

Altijd goed, als Tijs een mailtje stuurt om nog even de netten open te zetten. Een paar uurtjes voor de borrel. Dan doen we vanzelfsprekend mee.


Op weg naar de CES was het glibberen. Gelukkig net niet glijden. De insteek van de heren die over het fietspad gaan is, om daar, in het belang van de natuur, niet te strooien.
Dus bij gladheid en sneeuw, wees gewaarschuwd.


Op het water lag nog wat ijs en een wat witte neerslag. Nog een klein beetje winter. Snel even een foto maken voordat alles weer boven nul is.

Tijdens het netten openzetten liepen de Blauwe Pauwen voor me uit. 


Blauwe Pauw
Schuwe dieren, maar van zo dichtbij had ik ze daar nog niet gezien. Vader Pauw moet het pronken met deze veren nog maar even vergeten.

Johan kwam ook helpen en met zijn drieën haalden we voor de nieuwjaarsborrel bijna 30 vogels binnen en wel 11 soorten. 
Van het kleine Vuurgoudhaantje tot twee Grote Bonte Spechten.


Onder deskundige toezicht van Tijs, mocht Johan de Merels meten en wegen.

Yvonne  met de Grote Bonte Specht

Grote Bonte Specht (mannetje)

Henk met specht
Bijna allemaal vogels, die we eerder gezien hebben en al van een ringetje voorzien hadden. 
Een viertal vinken werden wel van een nieuwe ring voorzien.

Het boek er bij voor de bijzonderheden
Maar de meest nieuwe soort was vandaag de Grote Gele Kwikstaart.

Een nieuwe soort voor de VRS De Haar. Nummer 60 op de lijst.
Zelfs Tijs had deze vogel nog niet eerder in de hand gehad. 

Een prachtige bonus. De Grote Gele Kwikstaart op de eerste ring-dag op 8 januari 2017.

Grote Gele Kwikstaart
Nadat de netten waren gesloten zorgde Tim voor een warm vuurtje en werd het een gezellig samen zijn. 




Trots op de leden van de VRS De Haar.!!!


GROTE GELE KWIKSTAART


De sierlijke grote gele kwikstaart is te vinden langs stromende beken, maar ook wel aan stilstaand De grote gele kwikstaart broedt en foerageert vrijwel uitsluitend aan de oevers van beken en rivieren, liefst met loofbos of loofbomen omzoomd. 

Bij voorkeur zijn die snelstromend, maar hij broedt ook aan zwak of zelfs nauwelijks stromend water, zoals in Nederland. Het broeden in de bebouwing, en met name in dorpen waardoor een beek loopt, komt in de bolwerken (Twente, Achterhoek, Limburg) van de grote gele kwikstaart regelmatig voor. 

In de laatste decennia zijn grote gele kwikstaarten ook in steden buiten het reguliere broedgebied vastgesteld, zoals in Groningen en Breda. Een westelijke buitenpost is Utrecht, waar de grote gele kwikstaart langs de singels in het centrum van de stad heeft gebroed.



Mannetjes hebben een gele borst en een helder gele onderzijde. Bij vrouwtjes blijft het geel beperkt tot de onderzijde. Daarnaast hebben mannetjes in de broedtijd een zwarte kin en keel, die bij vrouwtjes lichter is. 
In alle kleden zijn de vleugels zwart, de mantel grijs en de stuit groengeel. Witte oog- en mondstreep vallen nog op. 
Juveniel ziet eruit als adult in winterkleed, maar heeft een bruine zweem op de borst. 
In vlucht brede witte vleugelstrepen te zien. Heeft verhoudingsgewijs een lange dunne staart. Wipt constant met staart en achterlichaam. Bruinroze poten in tegenstelling tot andere gele kwikstaarten. Diepe golvende vlucht.


De Grote Gele Kwikstaart eet allerlei kleine ongewervelde dieren die in of bij het water leven; vooral insecten, maar ook spinnen, vlokreeftjes en kleine slakjes. 
Als insecten worden met name vliegen, muggen, kokerjuffers, haften, steenvliegen en kevers in het voedsel aangetroffen.



De najaarstrek vindt plaats in september en oktober, als kleine aantallen doortrekken, meestal alleen of hooguit met enkele vogels. Deze grote gele kwikken zijn afkomstig uit Duitsland, waar grote populaties leven die deels westelijk en noordwestelijk trekken. 
Ook trekken er vogels door uit het zuiden van Scandinavië en vermoedelijk uit Polen. 
In de winter zijn de aantallen een stuk lager. 
Onze eigen broedvogels trekken deels weg; naar het zuiden, tot aan de Pyreneeën. (Bron: Vogelbescherming.nl)


donderdag 29 december 2016

Mistnetten in de mist.

Mistnet vol met "gevallen" mist
Het is windstil, een beetje mistig en het vriest niet. Na een aantal winderige dagen, misschien de dag om wat vogels te ringen.

De netten gaan open en een enkel vogeltje laat zich vangen en ringen.

Maar dan valt de mist toch neer op de netten en veranderen de mistnetten in mistnetten wit en stijf van de mist. 
Dat is natuurlijk niet de bedoeling en besloten wordt om te stoppen en de boel weer op te ruimen.

Op de foto is zo wel goed te zien hoe het net met plooien / zakken  is opgebouwd.

De blauwe pauwen hebben er ook weinig zin in en blijven nog geruime tijd boven in de boom zitten, voordat ze naar beneden komen en tussen de struiken verdwijnen.

Ach en dan is het toch ook weer leuk als er een Buizerd tevoorschijn komt. Yvonne mag de vogel meten, wegen en op leeftijd zetten.

Is de leeftijd vast te stellen ?

Buizerd en Yvonne

Met een ring om weer de natuur in 
En ondanks de kou van de afgelopen dagen en het inmiddels het einde van december is, groeien er nog paddenstoelen tegen de boom. 




zondag 25 december 2016

The lord of the ring.

Ekster 3738785
Vaste bezoekers van onze tuin zijn de eksters. Het aantal is afhankelijk van wat er te halen is.
Ligt er voldoende eten, dan klinkt de ratelende roep en  lopen er vervolgens zo maar een stuk of vijf eksters door de tuin.

Als stofzuigers gaan ze over de grond en in razend tempo verdwijnen de stukjes brood. Alert rondkijkend of er geen gevaar is. Eksters zijn bijzonder schuw en laten zich niet zo maar vangen.
Zou het mogelijk zijn om de ekster ook van een ring te voorzien ?


Tijs was bereid om een poging te wagen en uiteindelijk lukte het om een ekster in een kooi te vangen. (zie blog augustus 2016

Vanzelfsprekend door Tijs van een ring voorzien en de gegevens ingevoerd in de landelijke database.
Zou de ekster nog een keertje terugkomen in onze tuin ?

Ja, dat doet hij. Regelmatig laat hij zich zien met een mooi glimmende ring om zijn rechterpoot.
Maar is dit wel onze ekster ? Omdat vast te kunnen stellen, moet eerst het ringnummer afgelezen worden.

Een oplossing daarvoor is het op de foto zetten van de ring en het liefst helemaal rondom.
Nu dat gaat niet lukken. Zo gauw de ekster mij en de camera ziet is hij al weer verdwenen. En blijft hij toevallig even zitten, dan zit die ring net achter een blaadje of pluizige veer.

Maar het lukt uiteindelijk (27.11.2016) toch om wat fragmenten van de ring op de foto te krijgen. Flink uitvergroten en de losse cijfers zijn leesbaar.

Kijken wat Tijs er van maken kan. Al zijn alleen de laatste twee cijfers maar leesbaar, dan kan met enige zekerheid vastgesteld worden dat het hier meer dan waarschijnlijk om onze ekster gaat.

De puzzel wordt opgelost. Het is onze ekster. Tijs stuurt de volgende mail:

Huib,

Ik heb de ring teruggevonden.
Sterker nog, je zou hem van de foto's kunnen aflezen als je echt goed je best doet:

Eerste foto: 37


Tweede: 738


Derde foto: 785


Vierde: 38.78 en de naad is te zien.

Dus 37(7)38.785 (één keer de 7 die op twee foto's te zien is tussen haakjes gezet. 
De vierde foto bevestigd dat je compleet bent: 3738785 is dan het ringnummer.
En dat komt overeen met een ekster die we bij jou in de tuin gering hebben!

Tijs

donderdag 22 december 2016

Een nieuwe dirigent

Valt niet mee om een koor en de zaal gelijkertijd te dirigeren.
Toch een beetje trots deelt Hen na afloop van ons concert mee, dat in het Zonnehuis het afgelopen jaar nog niet zo druk bezocht geweest is, als tijdens het kerstconcert van het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior. Dat is dan toch een mooie afsluiter van de acht kerstconcert zo vlak voor de Kerst van 2016.

Een leuk welkom, een prachtig kerststalletje bij de ingang van  het Zonnehuis
Marjan Fey, even op de foto met de kerstman
Het Utrechts Politie Mannenkor Excelsior was met een flink koor aanwezig. 
O.l.v. Michel de Valk en met begeleiding van Marjan Fey . 

Ruud Boers was naast zanger van het koor ook onze solist. Tot slot een grote zaal vol met gasten om naar ons te luisteren en om mee te zingen met de bekende kerstliederen.

Het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior
(even achter de camera, dus niet op de foto)
Bert Landman praatte de muziek weer aan elkaar met het voor ons inmiddels bekende politie-kerstverhaal. Wel had Bert de locatie verplaatst richting Doorn en omgeving.

Even het vak afkijken van een beroeps.
Het koor werd aangekondigd door de Kerstman, die daarna vrolijk bleef rondlopen en tussendoor de mensen een beetje vermaakte, door als ene dirigent mee  te zwaaien op de muziek.

De nieuwe dirigent van Excelsior
Maar aan het eind van het concert, zette de Kerstman onze eigen Michel de Valk aan de kant en nam het dirigeren van zowel het koor als de mensen in de zal over.


Ach, en als je kan dirigeren, kun je misschien ook wel piano spelen. Maar dat feestje ging niet door. Marjan liet zich niet van achter piano wegsturen door de Kerstman.



Dit was ons laatste kerstconcert voor 2016. De eerste kerstconcerten voor 2017 zijn al geboekt, nu maar eerst eens zelf kerst gaan vieren.
(foto Ruud en Michel, Anda Westera)

woensdag 21 december 2016

Op het randje

Bartholomeusgasthuis - Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior
Het is altijd weer een fijn om in Bartholomeusgasthuis te Utrecht te zijn. In tegenstelling tot andere jaren is het dit keer echter niet ons laatste concert. Morgen nog een keertje zingen in Doorn.
Maar het Bartholomeetje heeft wel een speciale plaats binnen ons Utrechts Politie Mannenkoor excelsior en anders om is het ook het geval.


Geen kerst zonder een kerstconcert van het politiekoor. Jaarlijks wordt er naar uit gekeken en ook dit keer moest de koormeester al toezeggen dat we volgend jaar weer terugkomen.
In een eerdere blog heb ik al eens getracht aan te geven hoeveel keren we hebben gezongen in het Bartholomeusgasthuis. In ieder geval al zo ongeveer een dertig keer. Dus van een traditie is echt wel sprake.


De ontvangst is hartelijk en de koffie staat klaar en de zangers voelen er zich thuis.
Bartholomeetje heeft ook een mooie sfeervolle zaal. 




Wat ook speciaal is voor dit huis, is dat naast de vaste bewoner ook onze supporters langs komen om voor dat de Kerst begint, nog één keer naar Excelsior te luisteren en samen met de zangers de bekende kerstliederen mee te zingen.
Het was maar goed dat niet alle zangers van het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior aanwezig waren. Het podium was echt vol. 


Regelmatig controleerde ik of ik net niet  te ver met mijn voet over het randje stond. Het zou je maar gebeuren dat je midden in een kerstlied naast het podium komt te liggen.


Nog een kleine traditie. Al enkele jaren, een foto van Anouk met opa.


Wat ik overigens, even terugbladerend in de jaarverslagen, ook tegen kwam. :
Na het kerstconcert (1989) in het Bartholomeus Gasthuis, kregen alle zangers van het politiekoor uit handen van hun dirigent Bert Nijpels een fles wijn, als dank voor hun inzet in dat jaar.